Մեր սիրուց
Վարդան Հակոբյան
Մեր սիրուց է բխում, սեր իմ,Ջերմությունը կապույտ օրվա։ՈՒրեմն, ի՞նչ...Մենք տիրություն պիտի անենք, Անցնող օրվան, Այս պարզ օրվան,Որ ոչ թե լոկ իմն ու քոնն է,Այլեւ ամբողջ աշխարհինը։Սուրբ է օրը։ Օրը մայրն էԱյն ջերմ խոհ ու երազների,Որ, ապրելով մեր հոգու մեջ,Նաեւ մեզ են ապրեցնում։