Միայնակ ծառը

Վարդան Հակոբյան

Ալեհեր ժայռի լերկության վրաԱնմեղություն է,Կանաչ ապրելու տենչ է մոլեգին Միայնակ ծառն այս,Ու վերծանումն է ժայռեղեն ոգու։Հարցրու նրան,Եվ նա կշրշա, Թե ինչպես, ոնց էԳարունը ժայռի ներսում արարվում,Երբ ժայռի վրաԴեռ մի քիչ ձյուն կա ու կա համառում։