Ջուրն էր պղտորում...

Վարդան Հակոբյան

Ջուրն էր պղտորում հեռու-հեռավոր մանկության գետի,Մի օր էլ գլխում ճտահանեցին մտքերը հետին.Գրեց։ Ապարդյուն։ Գրողների դեմ լցվեց վրեժովՈւ դիրքավորվեց խրամատի մեջ... «գրականագետի»։