Մենարան Վարդան Հակոբյան

Անուշ-անուշ

Վարդան Հակոբյան

Անուշ-անուշ տխրությունդԽառնեցիր իմ երազներին.ՎարարեցիՈւ ափերից ելա հանկարծ:Մեղք են ափիս ծաղիկները,Զուր եմ ինքս ինձ հեղեղում,Ո՞նց մոռանալ՝Լեռան վայրի առվի նմանՇուրթով էի հունս բացում...