Փիղը փիղ է
Վարդան Հակոբյան
Փիղը փիղ է, թուլան՝ թուլա։Թուլան հաչեց փղի վրա։Փիղը ուշք չդարձրեց ոչ մի անգամ աչքիպոչով անգամ չնայեց նրան։-Համը հանում է,- հանդիմանեցին փղին,- իսկդու չես էլ նայում նրա կողմը։-Եվ չեմ էլ նայի,- բացատրեց փիղը,- թուլանպարզապես ուզում է իմ հայացքով իրենարժեքավորել։Փիղը իմաստուն է։Այս մասին երբ մի օրլսեց թուլան, հեգնեց.-Փիղը ժամանակից ետ է մնացել։Հիմա թուլան փիղ է, փիղը՝ թուլա։