Բարդենու շուրջը

Վարդան Հակոբյան

Բարդենու շուրջը երկինքը մթնեց, եւ խճճվեցին աստղազարդերըԾառի վարսերում։Եվ քամին իրեն հովի տեղ դրեց,Մոտեցավ, բարդունԱռավ պարի մեջ...Պարը բռնկվեց, թեժացավ հանկարծԵվ բարդին ինքն էլ, ինքն էլ չիմացավ, թե ինչպես հանկարծ հովը հողմ դարձավ...Եվ մինչեւ այսօր փախչում է քամին՝ Բարդին փեշից կախ։