Բարդին

Վարդան Հակոբյան

Պատուհանիս տակ դողում է անվերջ,Սառած ճյուղերը իրար է զարկում.- Քնել կլինի՞ ձմռան բքի մեջ...Ու մի այնպիսի հայացքով է նա Նայում քրտնաթորԱպակիներին իմ պատուհանի,Որ... մեղավոր եմ զգում ինձ ներսում։