Գետի անունից

Վարդան Հակոբյան

Ինձ համբուրում են ափերս հիմաԵվ ալիքներիս համբույրը առնում՝Քանի վարար եմ...Բայց թե պակասեց իմ ջուրը մի քիչ,Գիտեմ, առաջին քարը հունիս մեջԻմ ափերից է միայն ընկնելու,Եվ իմ ափերն ենԵրկու կողմերից ճամփաս նեղելու։