Մենարան Վարդան Հակոբյան

Դեռ ինչ-որ մի տեղ

Վարդան Հակոբյան

Դեռ ինչ-որ մի տեղ գիշերվա մութըԳողության սովոր սեւ կատվի նման թաթը երկարելԵվ չորաթանն է ուզում կրծոտելԽաղաղ լուսնյակի...Օ՜, աշխա՜րհ, աշխա՜րհ...Մութ գիշերներդ կուտեին ե՛ւ քեզ,Թե ժամանակինՎրա չհասնեին պարզ ցերեկներդ...