Մենարան Վարդան Հակոբյան

Եվ մոլորել է առվակը իրեն

Վարդան Հակոբյան

Եվ մոլորել է առվակը իրեն,Իրեն մոռացել խոտ ու ծաղկի մեջ.Ինքնաբաշխում է։Իսկ ամպոտ օրվա մռայլությունըՀիմա այնքան էլ սարսափելի չէ։ Ծարավ ծաղկունքի Հոգսը չլիներ՝Առվակը տատիս նվեր տանեի -Որպես սարերից գտած մանկություն։