Էպիտաֆիա (Վարդան Հակոբյան)

Վարդան Հակոբյան

Նա շատ էր ուզում բանաստեղծ լինել, բայց ընդամենը բառահեղձ եղավ,Գրիչ առնելիս՝ բառերին քծնող, բառերը կրծող, բառի ցեց եղավ,Դեռ ջահել-ջիվան՝ թույնը նրանում այնքան շատացավ,Որ, աչքը ճամփին փառք ու պաշտոնի, ինքն իր ներսում մաղձահեղձ եղավ։