Մենարան Վարդան Հակոբյան

Ժայռից է ծնվում աղբյուրը

Վարդան Հակոբյան

Ժայռից է ծնվում աղբյուրն այս փոքրիկ,Զուլալ ջուր տալիսԾարավ սրտերինՈՒ հեռու վազում՝ մի ջինջ ծիածանԱռած շուրթերին...Ժայռից է ծնվում աղբյուրն այս փոքրիկ...Դրա համար է ժայռը միշտ հպարտՈՒ ճակատը բաց նայում աշխարհին։