Մենարան Վարդան Հակոբյան

Լուսինը

Վարդան Հակոբյան

Լուսինը աղ է քարերին ցանում`Առուն լիզում է,Լուսինը հեռվից ձեռքով է անում`Առուն վազում է։Եվ ծանրանում է գիշերը կանաչ ոստերի վրա.Կհասնե՞ս արդյոք լուսնին դու, առու՛...