Խայթը

Վարդան Հակոբյան

Սերը, երեւի, մեղու է վայրի,Խայթեց ու անցավ։Մեղուն, ասում են, շատ կարճ է ապրումԽայթելուց հետո։Չեմ հանի խայթը, որ իմ ցավի մեջ դեռ երկար մնաԻմ սերը վայրի,Ու ցավը կյանքի նման երկարի։