Կարթաթելը

Վարդան Հակոբյան

Արեւն իր շողը նետեց գետի մեջ,Բայց գետի խորքում մարեց խայտանքը.Տխուր էր ձուկը,Կարթաթել էր թվում շողը։Տխուր էր ձուկը։Շողը տխուր էր։Իսկ գետը խոսել չէր կարողանում։