Հոգնած օրվա հոգնած մեջքին

Վարդան Հակոբյան

Հոգնած օրվա հոգնած մեջքինԱրեւն ասես մանուկ է մի.Եվ ճիպոտն է շարժվում կամին,Հոգնած օրվա հոգնած մեջքին։Այս ի՞նչ հուշ էր ծեգը-ծեգինԲերեց, մայր իմ, կալի քամին.Հոգնած օրվա հոգնած մեջքինԱրեւն ասես մանուկ է մի։