Մենախոսություն (Վարդան Հակոբյան)
Վարդան Հակոբյան
Ովքե՞ր են ապրում...Նրանք, որ գիտեն զգալ, գուշակել,Շունչը փոփոխվող եղանակների,Եղանակի հետ՝Զգեստափոխվել, ՉհակաճառելՄարտյան օրերի քմայքների դեմ,Տաք ու հովի հետ քայլել համընթաց։Ովքե՞ր են մեռնում...Նրանք, որ գիտեն մեն-մենակ դուրս գալ,Մարտի մեջ մտնել անգամ Մարտի հետԵվ պարտադրել Իրենց շունչը տաքԵղանակներին,Ստիպել նրանց՝ միշտ արդար լինել,Միշտ կայուն լինել ու բարենպաստ։Եվ ապրում է նա ով մեռնել գիտե,Իսկ ով չգիտե՝ մեռած է վաղուց...