Ուղղիր
Վարդան Հակոբյան
Ուղղիր ծառի պահվածքը,Որհավքը ճանաչի իր ճյուղըՏերեւակալած... Ցուլը դունչը ձգելՉափարի վրայովԵվ մոտեմոտ տերեւները ուտում է։Տերեւը քիչ առաջԲողբոջ էր,Թարմ էր անպաշտպանության չափ։Որքան քնքուշ է ձեռքդԱփիս մեջ։Եվ կանաչը ուտվում է գարուն-գարուն։Օրը հալվում է իմ ցաված աչքերի մեջ։