Առվի անունից
Վարդան Հակոբյան
Իմ ալիքները գնում են քանի՝ Հյուսված իրար մեջ,Անզոր է քամին...Սակայն այնպես են տրվում գիժ քամուն,Երբ ինչ որ մի տեղ կանգնում եմ հանկարծ,Մի քիչ լճակվում...Հոսող ջրերին քամին ինչ անի,Կանգնած ջրերն են քամուց փոթորկում...