Ասում են, թե
Վարդան Հակոբյան
Ասում են, թե գիշերներըԳալիս են, որ հանգիստ բերեն ճամփաներին,Իսկ իրենից խռով մարդուն՝Քիչ հաշտություն,Նվիրելով նրան ցողոտԱրթնացումը ցայգալույսի...Ասում են, բայց...Ճիշտն ասած, քիչ չեմ գժտվումԻնքս ինձ հետ,Հաշտարարս միշտ էլ սակայնԼինում է իմ ճանապարհը....