Արթնացող հողում
Վարդան Հակոբյան
Բառերը միշտ էլ կանաչ են լինում,Նրանք թոշնում են միայն այն պահին,Երբ հանկարծ իրենց տեղը չեն դրվում։Դրա համար էլ,Գրիչ առնելիս,Ձեռքիս տեղ ասես սիրտս է դողում։Իր տեղը գտած բառը երգի մեջԱյնքան է տեղին,Որքան արմատը արթնացող հողում։