Գիրքը ձեռքս առա
Վարդան Հակոբյան
Գիրքը ձեռքս առա՝ ես աչք ու դու՝ լույս, հոգի,եւ հազար անգամ կարդացած հայրեններըփորձեցի նորից ընթերցել,բայց, ավաղ, աչքերս էլ չէին տեսնում,ծեր եմ արդեն,բացված էջերը մոտեցրի դեմքիս, շուրթերիսու աղոթելու պես համբուրեցի,թոնրածոցիկ քերթվածքները Քուչակի։