Թռչնակը
Վարդան Հակոբյան
Թեւերը բացեց առաջին անգամ,Առաջին անգամ փորձ արեց թեւելԴեպի բարձրությունԵվ ծառից իսկույն մայր հողին ընկավ:Բայց ընկա՞վ, արդյոք,Թե՞ հողը նրան իր գիրկը քաշեց՝ Օրհնելու համար...Առանց մայրական սուրբ օրհնանքներիՏեղ չի հասնի եւ ո՛չ մի ճանապարհ...