Ինքն իրեն գտավ

Վարդան Հակոբյան

Լեռան խորքերում զարթնեց առվակըԵվ շարժվեց դանդա՛ղ,Շարժվեց անշտա՛պ,Մինչեւ որ, ահա՛, ինքնաճանաչման տանո՜ղ-հասցնո՜ղՄաքառումներովԳտավ, վերջապես, ելքը հորդումի,Ինքն իրեն գտավ։Սակայն, ծնունդն այդ ոչ-ոք չտոնեց,Եվ աչքալուսանք չտվեց ոչ-ոք։Ձորում գետակ կար։