Ձվադրում

Վարդան Հակոբյան

Սաղարթներով թանձրախիտԼուսնի շողը թափանցել,Հավքի թափուրԲնի մեջՇարշարել է լույս ձվեր...Հավքը կգա՝ թուխս նստի,Նոր լուսիններ դուրս կգան,Թեւեր կառնեն, կթռչեն,Նորից երկինք կգնան,Եվ գիշերըՄի լուսնիԼույսիՀույսին չի մնա։