Մայր այգին

Վարդան Հակոբյան

Ուղեկցեցի առվակին,Տարա հեռու մեր այգին։Թուփ ու ծառի փաթաթվեց.Ծաղիկներին բույր տվեց։Երգեց այնքան, կարկաչեց,Որ մայր այգին կանաչեց։-Այդպես է միշտ, Նաիրիկ,Իմ լավ, խելոք իմ բալիկ։Խնդությունը բալիկի Կյանք է տալիս մայրիկին։