Զարմանում ես դու
Վարդան Հակոբյան
Զարմանում ես դու, ինձ խենթ անվանում,Որ ես գիշերվա կեսին արթնանում,Այս փողոցներում շրջում եմ մենակ,Ծովափ եմ գնումՈւ լուսնյակի հետ խոսքի բռնվում, Վիճում եմ երկար:Զարմանում ես դու, ինձ խենթ անվանում...Բայց դե, ինչ արած,Ինքդ էլ գիտես, որ խենթ չեմ եղել.Այրումդ մեղմիր,Որ գոնե այսպե՛ս, խե՛նթ մնամ գոնե,Հանկարծ... չգժվե՜մ...