Լուսաբաց է
Վարդան Հակոբյան
Լուսաբաց է։Կամաց-կամաց դուռը բացումԵվ արեւի շողերն առած հայացքի մեջ,Գալիս մայրս հեզաշրշյուն,Օրհնում է իմ արթնացումը։Լուսաբաց է։Ու ելնում է արեգակը`Ոչ թե միայնԿապտակոհակ մեր լեռներից,Այլեւ բարի՜, բարի՜ իմ մորԵրկնքի պես պարզ աչքերից։Լուսաբաց է։