Ձին

Վարդան Հակոբյան

Արձակել էին ոտքերի շղթան,Սակայն, նա նորից վախով էր քայլում,Լուռ ու տխրամած։- Ավելի ծանր է հետքը շղթայի,Ծա՛նր ավելի, քան ինքը՝ շղթան։